Untitled

Voornaam: Jean-Marie

Achternaam: Corre

Nationaliteit: Frankrijk

Geslacht: man

Geboortedatum: 21-05-1864

Geboorteplaats: Tremel

Bretagne, Frankrijk

Overleden: 18-09-1915

(gebroken man) te Guingamp

begraven te Plestin Les Grèves

trouwde: 17-08-1892

Marie Augustine Kerharo

te Plestin les grèves

Beroep:

wielrenner: 1891-1895

fietsenmaker:

1895-1901 in Parijs

1908-1914 in Rueil

autobouwer:

1899-1907 in Parijs

1908-1914 in Rueil

In de eerste Corre ( type E) werd een 1 cilinder 3 PK Dion Bouton motor geplaatst. De motor werd watergekoeld en had kopkleppen. Deze kettingaangedreven wagen met drie versnellingen was niet echt een monster maar hij was goed ontworpen en robuust. Met deze auto werd deelgenomen aan de race "Paris-Toulouse-Paris" maar uiteindelijk won Marcel Renault in de categorie 'voiturettes"waarin Corre ook ingeschreven had. Voor de race "Paris-Berlin" had Corre twee wagens ingeschreven en de wagen die Morin bestuurde behaalde de 36e plaats in het totale klassement en de derde plaats in de categorie "voiturettes". In 1902 behaalde een auto van Corre de vierde plaats in de race van Parijs naar Wenen. Een zilveren medaille werd behaald met een auto van Corre rijdend op alcohol in de race van "Circuit de Nord". Corre zelf reed ook met een auto van zijn hand maar kreeg steeds problemen maar reed de race toch uit en behaalde de laatste plaats. De eerste overwinning kwam aan het einde van het jaar 1902 tijdens de race op het circuit des Ardennes. In de categorie "voiturettes" behaalde coureur Corre de eerste plaats. De race had een lengte van 512 kilometer en de gemiddelde snelheid was 53,5 km/h. In 1903 werden 7 auto's ingeschreven voor de race Paris-Madrid. Corre behaalde de 13e plaats. Coureur graaf d'Hespel 16e, coureur Aaron de 17e plaats en Persona eindigde op de 23e plaats in Bordeaux. Na deze race begon het een beetje te lopen met de verkopen van zijn auto's die de types E en F meekregen. De F had een 8 PK 1 cilinder en in 1904 kwam ook een 10 PK versie met 2 cilinder model beschikbaar, beide Dion Bouton motoren. Daarnaast was ook een 4 cilinder van 16 PK met Aster motor leverbaar. In totaal werden er 150 auto's van het type E en 200 van het type F verkocht.

Helaas leek de E sterk op een Renault qua motorkap en zij-radiatoren en had zelfs een directe aandrijving in de versnellingsbak die er nagenoeg hetzelfde uitzag als die van Renault. Corre wist niet dat er pattent ruste op deze onderdelen en pleegde dus plagiaat. Renault startte in 1901 een proces tegen Corre. Dit proces zou het bedrijf financieel te gronde richten en daarom gaf Renault Corre de ruimte tijdens het proces om vrii te adverteren en te produceren. Het proces nam uiteindelijk 5 jaar in beslag.

Corre die verwoed wielrenner was bouwde vanaf 1895 fietsen in de wijk Levallois-Perret op de 12 rue de Rouvray. Hij introduceerde tijdens de tour de France van 1895 een fietsframe met een aluminium legering. In 1898 was Louis Renault bezig met het bouwen van een vierwielige auto met daarin een motor van Dion-Bouton, die niet achterin maar voorin geplaatst was. Tot ergernis van Renault werd zijn creatie al snel nagemaakt door Dion-Bouton. Corre verkocht deze auto's van Dion-Bouton in dat jaar in de onderneming van Fouillaron aan de 34 rue de Villiers waar hij directeur was. In 1899 begon hij met de fabricage van verschillende drie- en vierwielers met 1 cilinder motoren van Dion-Bouton. De Dion leverde in die tijd motoren aan en groot aantal fabricanten van driewielers. In 1898 reed Corre de wedstrijden Paris-Bordeaux en Paris-Amsterdam op een driewieler van Fouillaron en in 1900 reed Corre mee in de race Paris-Toulouse-Paris. De winnaars van de wedstijden kregen veel media aandacht wat resulteerde in goede verkopen. Dat wilde Corre ook wel en zo besloot Corre onder zijn eigen naam zelf raceauto's te gaan maken. Zijn huidig pand aan de 12 rue de Rouvray was daarvoor te klein en zo werd een tweede fabriek aan de 37 rue de Villiers in de wijk Neuilly sur Seine te Parijs gebouwd onder de naam "Société Française des Automobiles Corre" en in 1901 was de opening.

Tijdens dit proces ontwikkelde Corre tot 1906 nieuwe wagens van de types G en H. Een coupé uitvoering met type J en een Double Pheaton coupé uitvoering met type K, L, LF, LG, LH en tenslotte een standaard wagen met type M.

Ook werd in 1906 weer een racewagen gebouwd. Een 4 cilinder, 60 pk speciaal voor courreur graaf Pierre d'Hespel. Hiervan werd begin 1907 de motorkap en grill vervangen door Waldemar Lestienne en mocht courreur Collomb hem besturen tijdens de wedstrijd op het circuit van Dieppe. Maar deze auto kon niet concureren tegen de andere wagens die 120 en 130 pk motoren hadden.

Na de proefperiode, die hem opnemen tegen Renault, was Jean-Marie Corre gedwongen om zijn bedrijf te verkopen. Het ziet er dan voor een koper. Een van de ingenieurs om te studeren, Waldemar Lestienne, stelt hij de tussenkomst van zijn vader, Firmin Lestienne, krachtige man, een ondernemer die zijn fortuin maakte in de textiel-en niet alleen deze ene activiteit naar zijn miljarden verkwisten. Man van uitdagingen, de auto is in zijn ogen de meest ambitieuze inzet is opgegeven. Dus kocht hij het bedrijf Corre loop van het jaar 1907, om er zeker van een goede werking te maken. Jean-Marie Corre, ondertussen, begint een nieuw bedrijf onder de naam van Jezus Christus. Het zal blijven bouw van haar modellen in Rueil kleine auto's met 4 cilinder motoren van 8, 10 en 12 pk, verkocht onder de naam Corre, Cor of JC.